วันนี้วันดี ก็เลยมาอัพ ฮ่าๆๆๆ = = (ถึงจะเลทไปหน่อยก็เหอะ)

ฉลอง 100 เอนทรีย์ไปด้วยเลยละกันเนอะ 555

วันนี้(จริงๆคือมะวาน) ของสองปีที่แล้ว...

มีผู้ชายกลุ่มนึง ซึ่งมีหกคน เป็นศิลปินสังกัด Johnny Ent.

ได้ฟอร์มกลุ่มกันขึ้นมาได้ 5-6 ปีแล้วในเวลานั้น

ต่างคนต่างมาจากคนละที่ แต่ทำไมกันนะ...

ทำไมเมื่อมาอยุ่ด้วยกันแล้ว ถึงได้ลงตัวแบบนี้...

เด็กหนุ่มหกคน ที่รวมกันขึ้นมา

แล้วช่วยกันประคับประคองวงของพวกเค้ามาด้วยกัน...

ถึงจะมีตีกันบ้าง(บ้างเหรอ ทุกวันมั้ง - -") งอนกันบ้าง

หรือบางครั้งก็มีความรุ้สึกอยากเลิก อยากลาออกไปบ้าง

ทนนิสัยเสียของกันและกันไม่ได้บ้าง มีเรื่องต้องเคลียร์กันบ้าง

แต่พวกเค้าก็อดทน และฝ่าฟันมันมาด้วยกันตลอด

เพราะความฝันเดียวกัน เพื่อจุดมุ่งหมายเดียวกัน..

นั่นคือ.... การเดบิวท์





22/03/2006

ความฝันของวงๆนี้เปนความจริงขึ้นมา...

พวกเค้าได้ทำอย่างที่ฝัน ได้เดบิวท์

ซึ่งการเดบิวท์ ก็เหมือนกับแทนคำว่า..."คงอยุ่ตลอดไป" สำหรับพวกเค้า

ได้ทำในสิ่งที่รัก

ได้วางแผงอัลบั้มแรก...

มีคอนเสิร์ตเดบิวท์ ครั้งแรกที่โตเกียวโดม...

เป็นวันที่พวกเค้าเปิดตัวกันอย่างยิ่งใหญ่

ยิ่งใหญ่สมกับที่พวกเค้าถูกทำให้เป็นมาตลอด

จะกดดันกันสักแค่ไหนนะ?? ทั้งๆที่อายุก็น้อยกันอยู่

13/10/2006

เมื่อสมาชิกในวงต้องหายไป 1 คนเป็นเวลาหกเดือน

สมาชิกคนสำคัญของวง บอกว่าจะไปเรียนต่อต่างประเทศ

(ถึงยุ้ยจะไม่เคยเชื่อเลยว่ามันไปเรียนก็ตาม - -)

คนที่เหลือ..ก็ทำงานแทนอีกหนึ่งคนที่หายไปได้อย่างดีเยี่ยม

รอเวลาที่อีกคน(ที่ไม่ค่อยจะมีวี่แวว)จะกลับมาเติมเต็มให้ครบ

เวลานั้น...มันทำให้หลายๆคนได้รุ้ว่า....วงนี้หน่ะ ขาดใครไปสักคนไม่ได้หรอกนะ

22/3/2007

ครบรอบ 1 ปีของการเดบิวท์  

แต่เป็นหนึ่งปีที่เหมือนจะไม่สมบูรณ์นัก...เพราะขาดใครคนนึงไป...

แต่ยังไง ในความรุ้สึกเรา พวกเค้าก็ก้าวผ่านปีแรกมาอย่างสวยงามอยุ่ดี

เติบโตขึ้นอีกปีแล้วสินะ...

จะรู้สึกยังไงกัรบ้างนะ?

20/4/2007

เมื่อส่วนที่ขาดหายไป กลับมาเติมเต็ม

(ด้วยการมาเดินเล่นที่สนามบิน ให้นักข่าวถ่ายรุปเล่น?)

การกลับมาของคนที่หาย(หัว)ไปเปนเวลาหกเดือนนั้น..

มันยิ่งใหญ่และมีค่ามากสำหรับเรานะ...

รุ้สึกเลยว่า....คนๆนั้น ยังมีความรับผิดชอบ ยังเชื่อในสิ่งที่ตัวเองรัก

และยังนึกถึงคนรอบข้างอยู่   และเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

และทำให้พวกเค้าทุกคนแข็งแกร่งขึ้น




19-20/05/2007

วันที่ยุ้ยได้เจอทั้งหกคน พร้อมๆกะความยิ่งใหญ่ของคอนเสิร์ต

ในแผ่นดินเกิดของพวกเค้า....

มันดีใจมากนะ...ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆวันนั้น..

จะจดจำไปตลอดชีวิตเลยหล่ะ

22/3/2008

ครบรอบสองปีของการเดบิวท์

มันยังมีหนทางอีกยาวไกลที่พวกเค้าจะต้องก้าวผ่านไป..

ปีที่สองนี้ เหมือนกะปีแรกแต่มีครบหกคนเลยนะ..

แล้วพวกเค้าทั้งหก..

ก็ก้าวผ่านปีที่สองมาได้อย่างสวยงามไม่แพ้ปีแรกอีกเหมือนกัน

แล้วก็ก้าวสู่ปีที่สามอย่างสวยงามไปพร้อมๆกับการเติบโตอย่างแข็งแกร่ง

เหมือนที่พวกเค้าบอกไว้ด้วยสินะ...

เราไม่รุ้ว่าจะมีอีกกี่ปี จะมีคำว่า KAT-TUN ไปอีกนานไหม

ได้แต่ภาวนาให้พวกเค้า เป็นแบบนี้ไปอีกนานๆ

ขอบคุณนะสำหรับความสุข รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ

น้ำตา ความรุ้สึกดีๆ และความรู้สึกแย่ๆ ที่ให้เรามา..

ถึงมันเป็นสิ่งที่เราเลือกจะรับมันจากพวกคุณเอง

แต่ก็ขอบคุณมากๆนะ...

ขอบคุณที่ทำให้...เราสนุกทุกครั้งที่ได้ดูพวกคุณ

ขอบคุณที่ทำให้ยิ้มได้ตลอดเวลาอ่านบทสัมภาษณ์

ขอบคุณที่ทำให้เรารู้จักคำว่า...ขวนขวาย หาสิ่งที่รัก

ขอบคุณสำหรับความทรงจำดีๆทุกอย่างที่พวกคุณทำ

ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างที่พวกคุณทำ แล้วเราก็ได้รับความร้สึกนั้นมา...

ขอบคุณมากๆนะ...

ขอให้ผ่านพ้นปีที่สาม ไปอย่างสวยงามอีกปี...มีปีที่สี่ ห้า หก และตลอดไป

ขอให้ K A T T U N  เป็นวงที่ลงตัวสมบูรณ์แบบนี้ตลอดไป

ขาดใครไป ก็คงไม่มีคัตตุนในวันนี้สินะ...

เป็นแบบนี้ตลอดไปนะ... KATTUN ที่เป็น KATTUN แบบนี้แหละ




รัก*

HAPPY 2nd Anniversary KAT-TUN

(รุ้สึกถึงการคงอยู่ตลอดไปได้มากๆเลยหละ)