"ไม่มีอะไรจะพูด"
เพราะวันนี้มัน "พิเศษ" กว่าวันไหนๆ
มันเป็นวันครบรอบ 4 ปี ที่ ยุ้ยชอบโชอง
เป็นวันที่เมื่อ 4 ปีที่แล้ว นั่งดูทีวีถ่ายทอดพัทยามิวสิก
แล้วเห็นเด็กผู้ชายเสื้อแดงคนนึงยืนเต้นเซกาอิอยุ่บนเวที
ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ เปนเวลา4 ปี แล้วสินะ
เวลาผ่านไปรวดเร็วมากมาย
ยุ้ยยังรู้สึกว่า เพิ่งนั่งดูเมื่อวานนี้เอง
เพิ่งเห็นเด็กผู้ชายเสื้อเหลือง ในรายการตีสิบ ไม่กี่วันนี้เอง
....รวดเร็วเนอะ....
จากเด็กตัวเล็กๆ จนโชองกลายเปน "หนุ่ม" เต็มตัวแล้ว
วันนี้ของสี่ปีที่แล้ว จนถึงวันนี้ของปีนี้
ยังไง ยุ้ยคนนี้ ก็เป็น "ยุ้ยโชอง" เสมอนะ
4 ปีที่เฝ้ามองมาตลอด 4 ปีที่เป็น "ยุ้ยโชอง"
มีความสุขกับเรื่องราวต่างๆมากมายของโชองมากๆนะ
ขอบคุณที่ทำให้ยุ้ยมีความสุขนะ โชอง
รอยยิ้มของโชอง คำพูดของโชอง
อาการต่างๆของโชองทุกอิริยาบท
ผลงานต่างๆ ชีวิตประจำวันของโชอง
...ยุ้ยยังคอยมองอยุ่ตรงนี้ตลอดนะ...
ดีใจที่ได้รักคนที่ชื่อ ยามาชิตะ โชอง นะ ^^
รัก*
ปล. แฮปแม่นัตนิชิกิโด้ นะคะ มีความสุขมากๆน้า
ปล.โชอง สำคัญที่สุด เสมอนะ (ถึงมันจะชอบโฮกคนอื่นด้วยก็เหอะ)
ปล. สั่งของ Jr. กดไปข้างๆตรงรับซื้อของนะคะ ^^
edit @ 2007/03/25 02:41:33
)
